Uit het hart: Waar het licht valt Uit het hart: Waar het licht valt
Soms valt mijn oog ineens op iets wat ik eerder niet zag. Niet omdat het er net is neergezet, maar omdat het licht er anders op valt.
Dat kan thuis gebeuren. Een zonnestraal door het raam waardoor je ineens ziet hoeveel stof er eigenlijk op een kast ligt. Niet altijd een ontdekking waar je op zit te wachten trouwens;) Maar hetzelfde licht kan ook iets moois zichtbaar maken: een foto die al jaren op dezelfde plek staat, een bloem die opeens veel mooier lijkt dan je dacht, een detail dat je eerder nooit was opgevallen. Licht verandert niet wat er is. Het zorgt er alleen voor dat je het beter kunt zien.

Misschien werkt dat in ons leven ook zo. Soms komt er iets op ons pad waardoor we ineens anders naar een situatie kijken. Een gesprek, een ontmoeting, een zin uit de Bijbel, een lied, of gewoon een moment waarop je even stilvalt. De omstandigheden zijn niet veranderd, maar jij kijkt er anders naar.
Dat vind ik een mooie gedachte als ik denk aan geloof. Geloven betekent niet dat alles ineens duidelijk wordt. Er blijven genoeg dingen waar we geen antwoord op hebben. Soms begrijpen we niet waarom iets gebeurt of waarom een bepaalde weg zo moeilijk is. Maar geloven wil niet zeggen dat je alles begrijpt, maar het betekent dat je erop vertrouwt dat God met je meegaat, ook als je zelf nog niet kunt overzien waar je uitkomt.

In Psalm 119 staat: “Uw woord is een lamp voor mijn voet, een licht op mijn pad.” Een lamp voor je voet. Niet voor de hele weg. Dat vind ik eigenlijk wel prettig. Want als ik eerlijk ben, hoef ik ook niet altijd te weten wat er over een jaar, of zelfs volgende maand, op mijn pad ligt. Het is genoeg als ik vandaag weet welke stap ik kan zetten.
Vertrouwen betekent niet dat we alles van tevoren hoeven te weten. We mogen verdergaan zonder alle antwoorden te hebben, in de wetenschap dat God met ons meegaat. Ook als we zelf nog niet kunnen zien wat de toekomst brengt.

Met een warme groet,
Ariane Kuijvenhoven

 
terug