HIJ huilde.... HIJ huilde....
Ik heb al eens verteld dat ik in Israël ben geweest samen met mijn man en zoon. In 2017 namen wij deel aan een groeps-rondreis. Eén van de beelden die mij toen echt geraakt heeft is het uitzicht aan de Oostzijde van de stad Jeruzalem. Een indrukwekkend panorama. Je blik reikt echt heel ver. Staand op de Olijfberg overzie je de hele stad, al die graven, het Kidrondal, de stadsmuren, de Rotskoepel en de ‘Gouden Poort’. Er staat daar sinds 1955 een kerkje. De Dominus Flevit. Ook wel genoemd ‘het tranenkerkje’. Hier moet Jezus ook gestaan hebben op de Olijfberg uitkijkend over de stad.
We gaan even terug in de tijd. Naar Palmpasen. De Messias op een ezel (voorzegd in het OT). De verwachting die ‘in de lucht’ hing. Zouden ze dan eindelijk bevrijd worden? Bevrijd van de Romeinen. Hosanna: bevrijd ons, red ons Zoon van David. En in deze ‘sfeer’ begint Jezus te huilen. Niet zomaar stilletjes. Nee…echt luidruchtig te huilen, te jammeren. Jezus treurt om de stad. Wat moeten Zijn leerlingen geschokt zijn geweest. Wat gebeurt hier? ”Jezus huilde”. Het is het kortste Bijbelvers. Waarom huilt Hij? Hij weet wat er met Jeruzalem gaat gebeuren. Hij weet dat de Joden en verder de tijd in: de mensheid, jij en ik, van nature Zijn Redding en Genade niet willen aannemen. Hij huilt niet om Zichzelf. Nee...Hij huilt om ons! Hij weet welke Weg Hij moet afleggen om ons, de mensheid, de wereld te redden van zonde en schuld. Hij heeft verdriet om ons mensen.
De Joden in Jeruzalem wilden een koning op hun voorwaarden. In hun koninkrijk op aarde (en wij in ons koninkrijk op aarde). Maar Jezus is de Koning van een ander Koninkrijk. De Vredevorst wil Koning van ons hart zijn, van uw, jouw en mijn hart. En dat is een heel ander soort koninkrijk, het Hemelse Koninkrijk. Een nieuw hart wil Hij in ons binnenste geven. De Vrede die alle verstand te boven gaat ( Fil 4 vers 6,7). Jezus is niet veroordelend over de stad, de wereld, de mensheid. Hij huilt om ons. Hij is niet gekomen om ons te veroordelen maar om ons te redden. We hebben diepe harts-Vrede nodig. Jezus zegt tegen Jeruzalem: ”Had ook jij op deze dag maar geweten wat (echte) Vrede kan brengen”.
Jezus weende, Hij huilde, Hij leed smart. Jezus is hier met Palmpasen voordat Hij de stad inging de Koning der Smarte. Hij lijdt aan Zijn Ziel over Jeruzalem en in het verlengde daarvan verder de tijd in: over de wereld, de menselijke zonde. Op deze manier roepen ze hun ondergang over zichzelf af. Jezus lijdt aan de goddeloosheid, verharding, ongeloof, rampen die hen en ons hierdoor zouden gaan overkomen. Hij de Messias herkend, erkend maar afgewezen. De huilende GOD vanwege de harde harten van ons mensen.

Jezus lijdt en kan door de Weg die Hij is gegaan tot in het diepst met ons mensen meelijden. Hij is na Hemelvaart onze Hogepriester geworden en bidt en pleit  voor ons bij God. Jezus huilde en door Hem herschept God de wereld. Door Zijn Kruisiging en Opstanding. En Hij zal alle tranen van onze ogen afwissen (Openbaring 21:4). Dood, ellende, jammerklacht zullen er niet meer zijn.

Elk jaar als Palmpasen weer voorbij komt moet ik aan dit beeld van Jezus denken. Hoe Hij kijkt maar ook hoe ik kijk. Ik dan staande aan de andere kant. Daar beneden bij de Leeuwenpoort vanuit Jeruzalem omhoog kijkend naar de plek waar Jezus over de stad heen kijkt en huilt. Huilt om Jeruzalem, om de wereld, om ons mensen, om u, jou en mij. Wijzen wij deze God, die zo met ons begaan is, zo met ons mee leeft en innerlijk zo diep persoonlijk met ons betrokken wil zijn, om ons bewogen wil zijn af? Wijzen wij Hem af? Jezus huilde…
 Groet Hélène Vellekoop-Lange (Pasen 2026)
 
terug