Uit het hart: Focus op God

Uit het hart: Focus op God

Voor haar was er maar één waar het om draaide!
Die gedachte kwam bij mij op toen ik deze zomer tijdens onze vakantie in Italië een schilderij bekeek in een eeuwenoud klooster hoog in de bergen.
Ik zag een groot, voornamelijk wit schilderij met aan de rechterkant een bebloede doek en aan de linkerkant een geknielde vrouw die een rode mantel vasthoudt. Je kunt nog net een mannenhand zien uiterst links. Het beeldt het verhaal uit van de vrouw die de mantel van Jezus aanraakt om genezen te worden (Marcus 5).

De rest van het doek is leeg. En juist die leegte vertelt het verhaal. Het symboliseert voor mij de focus die deze vrouw moet hebben gehad. Voor haar is daar geen grote menigte. Voor haar was er maar één waar het om draaide. En daarmee viel letterlijk al het andere weg.

Jaïrus, de overste van de synagoge in Kafarnaüm, gaat Jezus halen omdat zijn dochter op sterven ligt. Hij vraagt Jezus om met spoed mee te komen en verwacht dat Hij haar kan genezen. Onderweg blijkt echter dat Jaïrus niet de enige is met een verwachting van genezing. In de menigte die om Jezus en zijn gevolg heen dringt, is er een vrouw met een missie. Voor haar telt maar één ding.

Zij is al twaalf jaar ziek en verliest daarbij bloed. Een lastige kwaal, zeker in die tijd. Ze was daardoor immers onrein. Haar hele leven staat al sinds die tijd in het teken van beter worden. Ze kan namelijk volgens de reinheidswetten niet meedoen aan het sociale én religieuze leven. Bovendien is ze al die tijd al onder behandeling van dokters met allerlei financiële gevolgen. Een vrouw in nood dus. Ze gelooft echter dat ze de mantel van Jezus alleen maar hoeft aan te raken om genezen te worden. Wat een vertrouwen!

En zo gebeurde het ook. Zodra ze de kleren van Jezus aanraakt, stopt het bloeden en is ze beter. Jezus merkt meteen dat er kracht van Hem is uitgegaan en draait zich om. Hij vraagt wie Hem heeft aangeraakt. Terecht merken de discipelen op dat er meer mensen zijn geweest in het gedrang die Hem hebben aangeraakt. Trillend vertelt de vrouw wat ze heeft gedaan. Jezus ziet de vrouw en zegt dat haar geloof haar heeft gered. Daarmee geneest Jezus haar niet alleen van haar fysieke ongemak, maar geeft hij haar het leven terug.

Het schilderij bleef bij me hangen. Niet vanwege de details die erop staan. Het is juist het grote witte vlak waarin van alles ontbreekt. Het laat zien wat deze vrouw op dat moment zag. Geen menigte. Geen afleiding. Geen obstakels. Alleen Jezus.

Daar, in de serene omgeving van het klooster, stelde ik mezelf de vraag: is Jezus ook zo belangrijk voor mij? En niet alleen in tijden van nood, maar altijd?
Ik merk namelijk hoe gemakkelijk mijn aandacht wordt opgeslokt door werk, afspraken en al mijn dagelijkse bezigheden. Mijn hoofd zit vaak vol. Heb ik ook zo'n focus op God dat al het andere in het drukke leven op de achtergrond verdwijnt?
De vrouw uit Marcus 5 kende op dat moment maar één richting: naar Jezus toe.
Gelukkig kan ik af en toe eens naar het plaatje van het schilderij kijken als geheugensteuntje!

Een goede week gewenst | Sander Boeringa
terug