UIt het hart: Sta op! UIt het hart: Sta op!

Afgelopen zomer mocht ik tijdens een ochtenddienst iets delen over de bijbel. Daarbij was ik geïnspireerd door 't boek ‘Geboren voor een tijd als deze’ van Esther Vorsterman. In haar boek spreekt ze over de noodzaak om op te staan. Juist ook als het spannend is of wanneer je je kwetsbaar voelt. Je kan dan de neiging hebben om je te verstoppen, maar God vraagt ons om tevoorschijn te komen. Je mag erop vertrouwen dat Hij je kracht zal geven en zo zul je voor Hem schitteren. Dit kan uitdagend klinken als je zelf in een moeilijke fase van je leven zit. Dan moet er natuurlijk ook ruimte zijn voor het delen van zorgen en/of verdriet. Weet dat je ook in alledaagse, kleine dingen het verschil kan maken. God verlangt ernaar om ons te zien. Voor Hem is niets onmogelijk! Pak Zijn hand en luister naar Zijn stem.
Ik weet nog dat ik aan het eind van mijn verhaal iets zei wat bij mezelf is blijven resoneren. 'Als wij niet opstaan op de plek waar we horen te staan dan vallen er gaten. Kom in actie, strijd en blijf niet langer passief.' Ten slotte stelde ik de vraag 'Op welke manier durf jij uit te stappen om dingen te doen die je voorheen niet deed?'.

Zo gingen er een aantal maanden voorbij en kwam de winter in het zicht. Op een onverwacht moment kreeg ik in de Dorpskerk de vraag of ik een taak wilde gaan vervullen binnen de kerk. Oeps, die zag ik niet aankomen. Ik was even verward. Anderzijds deed deze vraag me beseffen dat dit het moment voor mij was om op te staan. God vraagt dit van me en samen met Hem kan ik het aan.

Afgelopen weekend mocht ik deelnemen aan de 24 uurs retraite met de kerkenraad. Wat was dat een bijzonder mooie ervaring! Zo waardevol om samen onder leiding van Gods Geest te bouwen aan Zijn plan voor de Dorpskerk. Daarbij werd het me nog duidelijker dat er zoveel behoefte is aan mensen die ook op willen staan. Binnen onze kerk zullen er namelijk echt gaten vallen als er geen nieuwe mensen bij komen. Vooral de situatie binnen het pastoraat is nijpend. Het zou toch enorm verdrietig zijn als we de essentie van ons geloof, Gods woord, onvoldoende kunnen delen met onze dorpsgenoten, omdat er geen mensen beschikbaar zijn? Laten we hierin, binnen onze mogelijkheden, onze verantwoordelijkheid nemen.

Het gaat in deze bijdrage dus niet zozeer over mij, maar juist over jou. Jij bent waardevol voor God en hebt talenten gekregen. Onderschat deze talenten, die voor jezelf vanzelfsprekend zijn, niet. Waar ben je goed in? Wat doe je graag? Kom in actie. Ik daag je uit om tevoorschijn te komen en weet zeker dat je God daar blij mee maakt. En dat geldt ook voor de Dorpskerk;-)

Vriendelijke groet,
Inge van Rijn-Koster
 
terug